永恒的春天
哀悼
昨夜，心灵的田野吹起了北风
诗的村庄也飘落了雪花
这时一只秋天的杜鹃
因为没有找到南风的方向
在高原的冬季里死亡
生命离开了阳光就不再是生命
哀悼这悲惨的命运时
哀悼是对亡灵的痛苦纪念
我却忍不住从心底嘲笑起来
旅途中我抬头看过很多地方的天空
但是我没有忘记呼吸过的高原空气
当我沉思昨夜的北风和雪花
我的眼前看不到明日的路
我的耳边听不到前日的故事
雪挡住了行路，风吹走了故事
远方的浪子也早已忘记了归路
这时高原尽头我两手空着
却悲伤起来握不住一滴泪水
མྱ་ངན།
མདང་ནུབ་སེམས་ཀྱི་ཞིང་ཐང་རུ་བྱང་རླུང་ལྡང་བ་དང་། །
སྙན་ངག་གི་གྲོང་ཚོ་རུ་ཁ་བ་ཡང་ལྷབ་ལྷུབ་བབས་པ་ཡིན། །
དེ་དུས་སྟོན་གྱི་ཁུ་བྱུག་ཞིག་ལྷོ་ཕྱོགས་གི་ཁ་ཕྱོགས་མ་བརྙེད་པར། །
མཐོ་སྒང་གི་དགུན་དུས་སུ་འཁྱགས་ཤི་ཐེབ་པ་རེད། །
ཚེ་སྲོག་དང་ཉི་འོད་བྲལ་དུས་ཚེ་སྲོག་ཕུང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །
ཡ་ང་ལ་ཉམ་ཐག་པའི་ལས་དབང་སྐྱོ་པོ་དེར་མྱ་ངན་བྱེད་དུས། །
མྱ་ངན་ནི་འཆི་སོང་བའི་རྣམ་ཤེས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དྲན་གསོ་བྱེད་པ་རེད། །
འོན་ཀྱང་ང་ནི་ཁོག་གི་སྟེང་ནས་དབང་མེད་ཀྱི་ཁྲེལ་དགོད་ཞིག་ཤོར་བྱུང་། །
འགྲུལ་ལམ་གྱི་སྟེང་ནས་ངས་ས་ཆ་མང་པོའི་ནམ་ཀ་ལ་ལྟ་མྱོང་།
འོན་ཀྱང་ངས་རྔུབ་མྱོང་བའི་མཐོ་སྒང་གི་མཁའ་རླུང་བརྗེད་མེད།
གདང་ནུབ་ཀྱི་བྱང་རླུང་དང་ཁ་བ་ལ་བསམ་གཞིགས་བྱེད་དུས།
མིག་གིས་འོངས་པའི་ལམ་བུ་མ་མཐོང་བར་།
རྣ་བས་ཁ་ཉིན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་མ་གོ །
དེ་དུས་ཁ་བས་ལམ་བུ་བཀག་པ་དང་རླུང་བུས་གཏམ་རྒྱུད་འཁྱེར་བས། །
རྒྱང་རིང་གི་མི་དེས་སྔ་མོ་ཞིག་ནས་རང་ཡུལ་ཡང་བརྗེད་ཟིན་འདུག །
དེ་དུས་མཐོ་སྒང་གི་མགོ་བོ་རུ་ངའི་ལག་ཟུང་སྟོང་པ་ཡིན་ཡང་། །
སྐྱོ་སྣང་གི་སྐབས་སུ་ལག་ཟུང་གི་མིག་ཆུ་རྡོག་པོ་ཞིག་སྐྱོམས་མ་ཐུབ། །
永恒的春天
浮躁的心和孤独的灵魂
在无边的大地上没有归宿
在蔚蓝的天空中不能飞翔
那我要选择远方，行路。
我应该备上鞍具，骑着我语言的骏马
那段山坡小路是我必经之路
我会狂奔，向着那远方的诗境宫殿
因为那里没有冬季，只有春天
那里飞鸟在唱歌，植物在跳舞
还住着一位我朝思暮想的女孩
那里才是天堂，我永恒的春天
རྟག་བརྟན་གྱི་དཔྱིད་ཀ
ཕྱར་གཡེང་གི་སེམས་པ་དང་ཁེར་རྐྱང་གི་རྣམ་ཤེས། །
མུ་མེད་པའི་དབྱིག་འཛིན་གྱི་ཕང་བ་ན་འདུག་ས་མེད་ན། །
སྔོ་བསངས་བའི་ལྷ་ལམ་གྱི་མཐོངས་སུ་འཕུར་ས་མེད་ན། །
ང་རྒྱང་རིང་ཞིག་ལ་འཆས་འགྲོ།
རྟ་ཕོའི་སྒ་ཆས་སྒྲིག་ནས་དབྱངས་གསལ་གྱི་ལིང་ཞོན་ཏེ་འགྲོ
རི་ལྡེབས་ཀྱི་རྐང་ལམ་དེ་ནི་ངེས་པར་དུ་བརྒྱུད་དགོས་པའི་ལམ་ཞིག་ཡིན།
འོན་ཀྱང་ངས་ཤ་ལེར་རྒྱུགས་སྲིད། སྙན་ངག་གི་ཕོ་བྲང་ལ་ཕྱོགས་ནས་རྒྱུགས་སྲིད།
གང་ཡིན་ཟེར་ན། དཔྱིད་ཀ་ལས་གུན་ཁ་མེད་པའི་གནས་དེར།
དའདབ་ཆགས་གི་གླུ་ལེན་བཞིན་རྩི་ཤིང་གི་བྲོ་འཁྲབ་པས་ཡིན།
མ་ཟད་ངས་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་དྲན་པའི་བུ་མོ་ཞིག་ཀྱང་བསྡད་ཡོད་པས་རེད།
གནས་དེ་ནི་ལྷ་ཡུལ་ཡིན། ངའི་རྟག་བརྟན་གྱི་དཔྱིད་ཀ་ཡིན།